W tej katechezie chcemy mówić o centralnym miejscu Eucharystii w życiu Kościoła i o jej wpływie na życie Elżbiety Eppinger. My, Siostry Boskiego Odkupiciela, założone przez Matkę Alfonsę Marię – z własnego imienia Elżbietę Eppinger – bardzo dobrze wiemy, że jej relacja z Eucharystią była bardzo silna. Chciałybyśmy podzielić się z Wami czymś z tej relacji.
1. O Eucharystii
Eucharystia jest zbawczą obecnością ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Chrystusa pośród swojego ludu. Kiedy Elżbieta Eppinger zaczęła rozwijać swoją relację z Eucharystią? Już w wieku szkolnym, bardzo intensywnie i głęboko. W swojej Autobiografii mówi:
„Nauka o Eucharystii, którą dawał nam proboszcz, wywarła na mnie bardzo głębokie wrażenie. […] Ilekroć musiałam przechodzić obok kościoła, szłam bardzo powoli, abym mogła kilka razy powtórzyć modlitwę uwielbienia w pobliżu Najświętszego Sakramentu.”
2. Kościół żyje Eucharystią
Eucharystia – ofiara i uczta – jest najcenniejszym dobrem, jakie Kościół może posiadać na swojej drodze przez historię. W Elżbiecie rośnie silne pragnienie przyjmowania Eucharystii i uczestniczenia w życiu i cierpieniu Jezusa. Gdy prosi ojca Reicharda o pozwolenie na częstsze przyjmowanie Komunii, mówi: „We wszystkim, co czynię, chcę podobać się Bogu.”
3. Eucharystia – twórcza moc wspólnoty
Eucharystia jest źródłem jedności Kościoła dla każdej ludzkiej rodziny, wspólnoty, kraju i dla świata. Elżbieta Eppinger, po założeniu zgromadzenia Matka Alfonsa Maria, zawsze pozostawała wielką czcicielką Eucharystii i tą miłością budowała zgromadzenie jako wspólnotę miłości. Pierwsze reguły stanowią: „W domu centralnym ma się odbywać wieczysta adoracja Eucharystii […] Jeśli wspólnota nie jest dość liczna, każda siostra musi odprawić godzinę adoracji prywatnie w kaplicy.”
4. Eucharystia – uczta dziękczynienia
Eucharystia jest naprawdę centrum życia Kościoła, jego sercem. Również Matka Alfonsa Maria znalazła w Eucharystii prawdziwe centrum swojego życia, swojej służby i duchową energię do wypełniania zadań apostolskich. Z oczami utkwionymi w Eucharystii budowała wspólnotę sióstr i umacniała jej jedność — i w tym duchu zgromadzenie żyje do dziś.