Drogi krzyżowe

Droga krzyżowa z błogosławioną Alfonsą Marią

Droga krzyżowa 1

1. Jezus skazany na śmierć

„Arcykapłani zaś oskarżali Go o wiele rzeczy. Piłat ponownie Go zapytał: »Nic nie odpowiadasz? Zważ, o jak wiele Cię oskarżają.« Lecz Jezus nic już nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.” (Mk 15,3–5)

Wciąż brzmią mi w uszach słowa, które nasz ksiądz mówił na lekcji religii o cierpieniu Jezusa w Ogrodzie Oliwnym: „Patrzcie, dzieci, co Jezus, nasz drogi Zbawiciel, wycierpiał z powodu naszych grzechów i jak cierpienie doprowadziło Go do krwawego potu. Patrzcie, dzieci, jak gwałtowne musiało być to cierpienie. Cierpienie jest już gwałtowne, gdy powoduje pot, ale czym musi być, gdy powoduje krwawy pot? Te cierpienia Jezusa spowodowane były naszymi grzechami.” (Autobiografia Elisabeth Eppinger, I/28)

Teksty do pobrania są w języku angielskim.

Droga krzyżowa 2 – Droga krzyżowa z myślami błogosławionej Alfonsy Marii

Panie Jezu,
myśl o Twoim cierpieniu jest zawsze siłą w moim własnym.
Twoje cierpienie i Twoja śmierć
nadają sens każdemu ciężarowi w moim życiu.
Naucz mnie nieść go z Tobą, tak jak prowadzi mnie do tego Matka Alfonsa Maria,
w której duchu chcę iść za Tobą
i która rozważanie Twojego dzieła zbawienia / tajemnicy Odkupienia
umieściła w centrum swojego życia.
Spraw, abym mógł uczyć się od Ciebie,
a także od dzieła, którego dokonałeś w jej życiu.
Spraw, abym osiągnął zbawienie.
Na tej drodze krzyżowej chcę prosić Cię
także o zbawienie wszystkich ludzi.
Spraw, aby żaden z moich modlitewnych wysiłków nie był daremny.

Droga krzyżowa 3

Jezu, błogosławiona Alfonsa Maria Eppinger chciała iść drogą podobną do Twojej. Rozważała, jak niosła swój krzyż i jak widziała Twoją obecność w swoim życiu. Prosiła też o łaskę cierpienia razem z Tobą. Poruszona Twoimi cierpieniami, z głęboką wdzięcznością pochylała się przed Tobą, cierpiącym i umierającym Jezusem, aby stać się do Ciebie podobną i oddać Ci swoje serce pełne miłości.

W tej chwili stajemy przed Tobą, Panie, i z powodu naszych grzechów nie śmiemy nawet spojrzeć na Ciebie, cierpiącego pod krzyżem w drodze na Kalwarię. A jednak słowa, które powiedziałeś błogosławionej Alfonsie Marii: „Módl się, cierp i noś ze Mną swój krzyż”, napełniają nas odwagą, aby wyruszyć i iść za Tobą drogą krzyżową. Błogosławiona Alfonsa Maria zachęca nas: „Wasze cierpienia i próby nie powinny ani zasmucać waszego oblicza, ani przygniatać waszych myśli. Zawsze będziecie mieć cierpienie. Wasza droga jest drogą Kalwarii. Dopóki żyję, będę wam mówić o cierpieniach, cierpieniach, które was uświęcą. Cierpienie jest znakiem, że Bóg jest z nami i że nas kocha; gdyby zostawił nas bez cierpienia, bylibyśmy zgubieni.”

Droga krzyżowa 4 – za kapłanów

Od dzieciństwa bł. Alfonsa Maria widziała w kapłanie samego Boga. Gdy miała okazję spotkać któregoś, długo patrzyła na niego bez ruchu, mówiąc: „Gdybym tylko mogła z nim porozmawiać. Z pewnością opowiedziałby mi o Bogu.” Wśród książek o bł. Alfonsie Marii jest jedna zatytułowana „Modlitwy, pouczenia i zachęty ekstatyczki”. Zawiera ona pouczenia i zachęty dotyczące życia duchowego. Możemy tam także przeczytać, kim są kapłani, jak mają iść za Jezusem i jak zdobyć cechy dobrego kapłana. Według bł. Alfonsy Marii kapłani są szafarzami Bożych łask. Są braćmi i ulubieńcami naszego Zbawiciela. Muszą być godnymi przedstawicielami naszego Zbawiciela. Dlatego muszą iść za Nim i głęboko wyryć w swoich sercach Jego oblicze i Jego cnoty. Cechy te zdobędą przez rozważanie Męki Jezusa Chrystusa.

Przejdźmy teraz od stacji do stacji Drogi Krzyżowej Jezusa z naszą bł. Alfonsą Marią. Zanurzeni w ciszy, czerpmy z jej duchowego skarbu, aby nauczyła nas rozważać cierpienia Jezusa Chrystusa. Prośmy o błogosławieństwo i siłę dla wszystkich kapłanów na świecie, zwłaszcza dla tych, którzy nas ochrzcili, doprowadzili do pierwszej Komunii świętej i udzielili nam sakramentu pojednania. Módlmy się za nich, aby nigdy nie zapomnieli, że pozostają wybranymi synami Ojca niebieskiego.

Modlitwa wstępna

Ojcze niebieski, dajesz nam przykłady w swoich świętych, wśród których jest także bł. Alfonsa Maria, wielka czcicielka kapłanów. Prosimy Cię, wysłuchaj jej wstawiennictwa, gdy teraz wzywamy jej, aby prowadziła nas drogą krzyżową Twojego Syna. Niech mocą swojego wstawiennictwa wyprosi u Ciebie pomoc, zwłaszcza dla:

• kapłanów, którzy choć opuścili szeregi kapłańskie, na zawsze pozostają Twoimi kapłanami;
• kapłanów, którzy zbłądzili, aby oświeciło ich prawdziwe światło, by odnaleźli drogę i wrócili do Boga;
• kapłanów obciążonych, aby mocą Ducha Świętego odzyskali siły na ciele i duszy i wrócili do swoich obowiązków kapłańskich;
• kapłanów wiernych, aby z ufnością szli za swoim Boskim Mistrzem drogą do ludzkiej duszy;
• kapłanów gorliwych, aby nie zniechęcały ich nieporozumienia i rozczarowania, lecz aby zawsze odzyskiwali równowagę w pokornej modlitwie;
• zapału dla wszystkich młodych mężczyzn, którzy myślą o wstąpieniu w ślady Twojego Syna, Najwyższego i Wiecznego Kapłana.

Dziękujemy również za rodziny, a zwłaszcza za matki, które oddały swoich synów kapłanów Bogu i Kościołowi.